آيات قرآن همچون چراغهاى نور افكنى است كه در شب ظلمانى تيرگى گمراهى را مىزدايد ، و نشانه‌هاى حكمت و دانش مىباشد ، بزرگ راهنمائى است كه انسان را به اوج عظمت عرفان ، هدايت مىفرمايد ، پس بايستى هر كس چشم خود را باز كند و از روى حقيقت و انصاف در قرآن بنگرد تا بدين وسيله از هلاكتها نجات يابد ، و از گردابهاى نكبت و بدبختى خلاص شود ، زندگى دل بينا ، به انديشه و تفكّر بستگى دارد همچنان كه مرد روشن بين در تاريكى و روشنى نيكو مىگذرد و كم توقف مىكند